RC offroad | 1/10th Scale RC Electric Off Road Racing | RC cars pictures - movies - race reports - Losi, associated, x-factory, atomic carbon, kyosho, tamiya | RC-offroad
RC offroad | 1/10th Scale RC Electric Off Road Racing | RC cars pictures - movies - race reports - Losi, associated, x-factory, atomic carbon, kyosho, tamiya | RC-offroad

Terug naar overzichtspagina

Verslag GP Belgium te Kampenhout (MBV) - 2007-07-07

Dat de GP van Kampenhout een steeds belangrijkere race wordt bleek wel uit het feit dat de inschrijvingen voor dit jaar al na 4 dagen volledig gevuld waren. Elk jaar zien we dan ook meer en meer toppiloten opduiken in de entrylist. Daarbij komt nog eens dat het niveau van offroad racing in het algemeen de laatste jaren sterk aan het stijgen is. Dit alles zorgt ervoor dat deze editie één van de meest competetieve werd sinds de tijd dat Jukka Steenari hier nog te zien was. Dit jaar was er voor het eerst zelfs een rijder uit Amerika, Paul Sinclair. Samen met zijn vader Chazz staan zij aan het hoofd van X-factory (makers van de X-5 en X-6). Tevens was ook hun Engelse team aanwezig met als sterkste rijder Ellis Stafford.

Voor velen is dit DE race van het jaar, maar voor de meesten is het een soort jaarlijkse reünie. Het is altijd leuk is om mensen als Pete Warren (referee), Glyn Ward (BRM) en anderen die de GP kleur geven even te spreken.

Willy Heremans had weer goed zijn best gedaan om hier en daar enkele subtiele veranderingen aan het circuit door te voeren. De meest opvallende was waarschijnlijk de double jump in de bocht voor het rechte stuk, op zich een vrij eenvoudig te nemen jump. Maar aangezien je net daarna vol gas het rechte stuk wil opvliegen, zorgt dit toch voor een extra moeilijkheidsgraad. Centraal in het circuit was de befaamde "jump-die-niet-te-jumpen-valt" nog wat hoger en stijler gemaakt. Dit is een cruciale plaats op de baan om snelle laps te rijden. Voor de rest waren alle aanwezige jumps en hobbels nog wat opgehoogd, ook de off-camber bocht in de chicane die hierdoor eigenlijk niet meer off-camber ligt.

Op zaterdag werd de 2WD klasse gereden met 89 deelnemers uit 8 verschillende landen. Zoals enkele jaren al het geval is wordt deze race gereden met het round by round systeem. Dat wil zeggen dat na elke kwalificatie een ranglijst wordt opgemaakt en iedereen punten toegekend krijgt volgens die rangorde. Na 4 kwalificaties heeft iedereen dus 4 keer punten gekregen, waarvan de 2 beste samen worden geteld om zo de uiteindelijke ranking voor de finales te bepalen.

In de I-finale vonden we onder andere Richard Stapleton terug. Deze Engelsman reed met de M-auto Kyosho RB-5 om deze aan de tand te voelen. Helaas voor hem kwam hij door vertragingen pas 's ochtends om 5 uur aan, waardoor er in de kwalificaties nog gewerkt moest worden aan de kinderziektes. Maar ja hij had lol gehad daar ging het om. In deze finale vonden we ook Eric Hendriks terug en Henk Zwijnenburg. De I-finale werd gewonnen door de Deen Poul Steen Hansen.

De H-finale werd bevolkt door de Nederlanders Gijs van der Pasch, Petra Horsten en Peter Boots. Peter was het snelste van deze 3 en kwam tot de 2de plaats. Maar de finale werd gewonnen door de Belg Neal van den Hoek. Petra was wel wederom de snelste (en enige) vrouwelijke deelneemster. In deze finale vonden we ook Kim de Koninck terug. Hij was drukker bezig met de A-one van Lee Martin voor op zondag, maar vond tussendoor toch nog wat tijd om toch mee te racen.

Tom Raymakers wist met zijn B4 de G-finale overtuigend binnen te halen door de 1ste 2 finales te winnen. In deze finale rekende hij onder andere af met Jeroen Quirijns, Jeroen Vanneste, Renaux Rudy, Damien van Mons (MCM), Peeters Stephane en Jean Michel Risser.

Joffery Perssijn was eigenlijk meegekomen als mecanicien voor Stefan Mesker, maar er kwam nog een plaatsje vrij zodat hij toch ook mee kon rijden. Dit ging zeker niet slecht en zo kwam hij tot de 5e plaats in de F-finale net voor Ronald Joostema en Axel Kleingeld. Barry Weldon uit Engeland behaalde de overwinning in deze F-finale.

Jan Beks wist het tot de E-finale te schoppen, zeker niet slecht als je ziet dat er in deze finales echt de vaart al stevig in zat met namen als Jo de Geest en Johan van Helmond. Johan kwam tot een mooie 3e plaats, waar hij zich ook had gekwalificeerd. Frederic Munoz haalde de 6e plaats in deze finale, wat erg goed is voor iemand die nog maar enkele maanden offroad rijdt, en slechts een dik half jaar aan RC racing doet. De finale werd gewonnen door Mark Newham uit Engeland.

Wouter Zwijnenburg kwam in de D-finale Kurt Sallaerts en Danny Cleas tegen. Wouter wist ze alletwee voor te blijven, hoewel Kurt toch één van de drie finales had gewonnen. Maar de D-finale werd uiteindelijk gewonnen door Chister Rasmussen uit Denemarken










De C-finale was voornamelijk het gevecht tussen Stefan Mesker en Chris Long uit Engeland. Stefan wist de 2de finale te winnen, maar de uiteindelijke overwinning ging naar Chris Long. In deze finale Zat ook Paul Sinclair uit Amerika, hij had zich goed aangepast aan het rijden op astroturf, maar kwam tekort op de echte kanonnen. Simon Bettens uit België zat ook in deze finale. Iedere keer word Simon sneller en sneller, dat belooft wat voor de toekomst! Tom van Drunen, inmiddels ook een jaarlijkse Kampenhout ganger kwam tot een 10e plaats in deze finale. Rudi Neeckx, een Belgische old skool tamiya held werd 9e, hoewel hij hier wel met een B4 rondreed (waarschijnlijk bij gebrek aan een competetieve tamiya 2WD :-).



Arjan van de Graaf haalde met twee 16e plaatsen in de kwalificaties een 19e plaats op de lijst. Wat inhield dat de B-finale ook dit jaar weer werd bereikt. In deze finale was hij veel bezig met Dan Greenwood uit Engeland. Dan kwam vaak tot contact maar bleef wel steeds netjes wachten. Maar ja, dan kan je wel weer van achteren beginnen. Met drie 7e plaatsen in de finales bleef Arjan steken op de plaats waar hij gekwalificeerd stond. Grootste verassing in deze finale moet toch wel Fabian Gourmet zijn. Na vele jaren deed de ex-GP winnaar weer eens mee met zijn oude auto en kwam tot de 6e plaats in deze finale. In de B-finale zaten ook Tom van Echelpoel (17), Bob Claes (18) en Frederic van Eylen (20) uit België. Bob was de BQ, maar de finale werd gewonnen door Antoine Rossetti uit Frankrijk.


De A-finale was ook dit jaar indrukwekkend om te zien. Het was de constantheid van Lee Martin met zijn B4 tegen het jagen van Ellis Stafford met zijn X-6 en Jorn Neuman ook met een B4. Lee Martin wist alle 3 de finales te winnen, hoewel dit niet betekende dat het een makkelijke overwinning was. Constant was er de dreiging van een aandringende Jorn of Ellis. Uiteindelijk was het dus Lee Martin die de grootste beker mee mocht nemen gevolgd door Jorn en Ellis. Deze 3 waren een klasse apart waardoor hun top 3 plaatsen nooit echt in het gedrang kwamen. Wouter Wynen wist zeer knap en berekend een 4de plaats te pakken. Matthew Collins zat ook weer in de A en wist er een 6 plaats uit te slepen. Bruno Heremans had ook zijn S2 in de A-finale gekregen maar kon daarin geen potten breken en eindigde op een 10e plaats. Maar ja dat houd toch in dat je 80 man bent voorgebleven.

Uitslag A-finale:

1. MARTIN, LEE UK (2 points)
2. STAFFORD, ELLIS UK (4 points)
3. NEUMANN, JOERN D (5 points)
4. WYNEN, WOUTER B (8 points)
5. WILLIAMS, GRANT UK (8 points)
6. COLLINS, MATTHEW B (12 points)
7. REEVES, SIMON UK (12 points)
8. JENSEN, LARS ALEX DK (14 points)
9. TRUMAN, TONY UK (14 points)
10. HEREMANS, BRUNO B (19 points)





Op Zondag werd er gestreden voor de Truck en 4wd klasse.

De Truck werd gewonnen door Bjoern Billino uit Duitsland. Jo de Geest deed ook mee in deze klasse en werd 5e

In de 4WD zaten een stuk minder Nederlanders en Belgen. Kris Lathouders, Romuald Latini, Jeroen van Neste en Kris Celis kwamen niet verder dan de F-finale. Romuald wist met 2 overwinningen de finale te winnen. De rode lantaarn was voor Kris Celis die geen finale had kunnen rijden.

Peter Boots wist 1 finale verder te komen. In de E-finale kwam hij ook Axel Kleingeld tegen die met zijn nieuwe Hotbodies mee deed. Damien van Mons kwam ook tot deze finale.

Jeroen Quirijns zat in de D-finale met zijn Jconcepts BJ4x4, enige andere bekende naam in deze lijst was Stephane Peeters, maar hij wist maar aan 1 finale deel te nemen waarna voor hem het doek viel. Jeroen kon zich lekker uitleven in deze finale en wist een 7e plaats te pakken

De C-finale werd mede bevolkt door Wouter Zwijnenburg en Chris van der Hagen. Chris zijn Tamiya was inmiddels op de intensive care en dus reed hij de 1ste finale met de 2wd van Stefan Mesker. Nadat deze ook was vernietigd besloot hij de andere 2 finales maar uit te zitten. Wouter had minder problemen een reed alle finales uit, en werd daarvoor beloond met een 4de plaats. De C-finale werd overtuigend gewonnen door Thomas Mikkelsen uit Denemarken.

In de B-finale vonden we Simon Bettens uit Belgie terug, samen met Danny Claes. Simon Bettens had de 1ste finale wat stuur tekort, maar na een sleutelsessie met Arjan van de Graaf wist hij met een 2de en 3de plaats toch de 2de plaats overall te pakken in de B. Danny zorgde voor spektakel in de 2e finale waar hij knap 3e werd door een aantal bikkelharde gevechten te winnen. Paul Sinclair uit Amerika kwam ook uit in de B-finale. Grootste verrassing in negatieve zin was Tony Truman met zijn Hotbodies. Deze Engelsman behoort zeker tot de snelsten in het veld, maar een paar kapotte diffs gooide roet in het eten. In de finale was hij duidelijk aan het spelen wat zeker spectaculair was, al denk ik dat hij sommigen in deze finale een hartverzakking heeft gegeven.

In de A-finale was het voornamelijk Lee Martin die de toon zette met zij AERO. Met deze auto veegt hij momenteel ook al de vloer aan met iedereen bij de Engelse "Nationals". Jorn Neumann rijdt nog steeds rond met de laatste Durango die er nog is, al wordt momenteel deze auto nog in leven gehouden met onderdelen van de AERO. Gelukkige 3de van alle gevechten was Matthew White die met zijn XX-4 de overwinning van de 2de finale in zijn schoot geworpen kreeg toen Lee, Jorn en Ellis het te druk hadden met elkaar. Hierdoor wist hij zich te verzekeren van een 2de plaats achter Lee Martin. Bob Cleas kwam ook tot de A-finale met zijn AERO en strandde op een 9e plaats.

Uitslag A-finale:

1 MARTIN, LEE UK (2 points)
2 WHITE, MATTHEW UK (5 points)
3 NEUMANN, JOERN D (5 points)
4 STAFFORD, ELLIS UK (5 points)
5 REEVES, SIMON UK (7 points)
6 WILLIAMS, GRANT UK (9 points)
7 LONG, CHRIS UK (14 points)
8 BENFIELD, MATT UK (14 points)
9 CLAES, BOB B (15 points)
10 GREENWOOD, DAN UK (15 points)

Dit jaar ook weer bedankt aan de club van MBV Kampenhout voor een mooie GP. Hoewel het in de dagen vóór de GP erg nat was, is alles tijdens de race volledig droog gebleven.

Tekst: Arjan (+een klein beetje Wouter)

Terug naar overzichtspagina

©2007 Aversis | All Rights Reserved