Terug
naar overzichtspagina
Verslag GP 2008 te Kampenhout (MBV) - 2008-07-05
Zoals ieder jaar is er samen met de “park feesten van Relst” ook de GP van Kampenhout. De meeste kwamen in de dagen ervoor al aan om te testen. Gezien er dit jaar geen echt grote kanonnen waren als Lee Martin, Jörn Neumann of Ellis Stofford, en het EK in Italië direct na de GP begon, waren er een hoop rijders die de kans zagen om een keer de GP te winnen. Toch waren er ook een aantal die besloten om zowel de GP als het EK te rijden en dus zondagnacht naar Italie zouden rijden om zich daar om 9:00 te melden voor deelname. Redelijk hard-core zullen we maar zeggen.
Op zaterdag wordt de 2wd klasse verreden en op zondag de 4wd en de truck klasse. Met alle plaatsen bezet was het volle bak in alle klasses. In de 2wd werd er gereden met maximum 80 man. Het hele veld zat zeer kort op elkaar, vooral bij de eerste 40 plaatsen was het zo erg dat 2 seconden een verschil van 10 plaatsen of meer kon maken in de ranking. Close racen in het kwadraat dus.
De kwalificaties waren bijna geheel droog, de enigen die pech hadden waren de mensen in heat 8 in hun 4e kwalificatie. In die reeks begon het halverwege te miezeren waardoor alle grip ineens weg was en er mede daardoor toch een aantal mensen uit de “top-heat” terug gevonden werden op vreemde plaatsen. Het miezeren na deze heat hield de rest van de middag aan waardoor de finales verreden werden op een natte baan.
H-finale: in deze finale zaten Gijs van de Pasch en Jeroen van Neste. Jeroen wist met een 1ste en een 3e plaats beslag te leggen op de 2e plaats. Gijs kwam met een 7e en 2e plaats tot 5e. De finale werd gewonnen door Garry Driffel uit Engeland.
In de G-finale was Uli Georg de snelste door alle finales te winnen.
De F-finale was voor Simon Larkin door overwinningen in de 1ste twee finales. Jeroen Quirijns wist de 3de finale nog te winnen om zo een 3de plaats in deze finale krijgen. Hij zat in deze finale samen met mannen als Neal van den Hoek, Stephane Peeters, Damien van Mons en Nino Wolff.
In de E-finale begon het toch echt, in deze finale zaten o.a. Jonathan Clark, de man van Atomic Carbon (met een S2 uiteraard) en Tony Parr ook van Atomic Carbon. Alles vanaf deze finales was toch wel gevuld met mensen die echt wel goed kunnen rijden. Getuige het feit dat de winnaar van deze finale, Tony Parr met zijn tijden gelijk lag met de 7e á 8e tijd in de A-finale. Niet helemaal een eerlijk vergelijk natuurlijk, maar toch, er werd wel degelijk snel gereden.
Willem Jan Keyaerts wist zeer knap beslag te leggen op de D-finale door de 1ste twee finales te winnen. Ook Joffery Persijn was goed bezig door deze finale te halen, zeker gezien het feit dat ie op donderdag nog zijn Losi bij elkaar aan het zoeken was. Tevens vonden we ook Kurt Sallaerts en Jan Beks terug in deze finale.
Tom van Drunen wist de C-finale op te eisen, al is het waarschijnlijk met een paar hartverzakkingen terwijl hij alle zeilen moest bijzetten om Chris Long van zich af houden. Maar in deze finale zaten wel meer bekende namen als Oli Pruessmann, Dan Greenwood, Frederic Munoz, Rudi Neeckx en Jo de Geest. Toch allemaal wel mensen die de weg weten op deze baan, wat Tom’s prestatie alleen maar mooier maakt.
De BQ was voor Aero rijder Kevin Lee, die de B-finale uiteindelijk ook won. Andere bekende namen in deze finale waren Simon Reeves, Danny en Bob Claes, Craig Harris, Andy Fraser, Matthew White, Tom van Echelpoel en vaste B-finalist Arjan van de Graaf. Vooral de 1ste finale was een “free for all” waarin heel de zooi door elkaar ging, Danny wist deze finale zeer knap te winnen en Arjan was weer even terug in oude doen door van plaats 10 naar de 2 te rijden, en reed de snelste ronde tijd van de hele GP in het nat. De andere 2 finales verliepen iets rustiger maar er waren in de gladde omstandigheden aardig wat mooie acties te zien. Uiteindelijk was het dus Kevin die voor Reeves en Arjan eindigde.
Voor de A-finale gaan we even iedereen af.
10. Frederic van Eylen (B), kon net de A-finale bereiken met zijn B4, maar kon daar niet echt potten breken. Maar die A-finale nemen ze hem niet meer af
9. Bruno Heremans (B) gaf zijn S2 flink de sporen, maar zat iets te vaak in de hoek waar de klappen vielen
8. Chris Evison (UK) ook met een B4, gewoon een net resultaat.
7. Matthew Dodd (UK), waarschijnlijk de meest spectaculaire rijder in de regen, van dik hout zaagt men planken zeg maar. Als er een popke in zijn S2 had gezeten had ie meer gehad aan ruitenwissers op de zijruiten dan op de voorruit.
6. Lars Alex Jensen uit Denemarken had zijn B4 op een hele nette 3 plaats neergezet op de grid. In de regen was het allemaal iets lastiger, maar toch een mooi resultaat.
5. Stefan Mesker uit Nederland: na 18 jaar werd Marcel Braas, toen 6e, uit de geschiedenisboeken gereden als beste Nederlander ooit op de GP.
Stefan wist zeer knap zijn X-6 in de A-finale te krijgen en voelde zich als een vis in het water in de regen. Hij had zelfs nog uitzicht op het podium na 2 finales, maar helaas voor hem had ie in de 3de finale iets te veel tegenslagen. Nu maar kijken hoe lang deze 5e plaats in de boeken blijft staan.
4. Matthew Collins (B), greep met zijn Losi net naast het podium wat al knap was, nog beter maakt het feit dat hij dat deed komende vanaf de 9e plaats.
3. Kim Nielsen (DK) wist zijn X-6 naar een 3de plaats te loodsen, door zich niet gek te laten maken en gewoon te rijden op zijn eigen limiet en te wachten op anderen die op de bek gingen.
2. Simon Bettens (B) was met zijn Losi een verhaal apart. Hij rijdt nu pas 3 jaar en tijdens de heats kreeg ie al van de “gevestigde orde” van heat 8 een applaus na een hele strakke 4e run. Hij mocht ook vertrekken vanaf de 2de plaats van de grid en was vooral tijdens de 1ste finale de snelste op de baan, maar ja dan heb je altijd nog het probleempje om langs Wouter Wynen te komen, iets wat niet meevalt en iets wat uiteindelijk ook niet lukte. In de 2de finale moest hij Wouter helaas laten lopen omdat hij de X-6 van Stefan op standje “oorlog” achter hem aan kreeg. Hij kon uiteindelijk wel weer van Stefan weg komen, maar had daarna tijd te kort om terug naar Wouter te rijden. De 3de finale wist hij nog wel te winnen, waardoor hij zijn 2de plaats een hele dikke gouden rand gaf.
1. Wouter Wijnen (B) was net een kleine maand over gestapt van zijn Losi naar een Associated, maar kon snel genoeg wennen om toch met de B4 te beginnen aan de GP. Na een overtuigende overwinning op het BNK werd er veel van hem verwacht op de GP. Deze maakte hij dan ook waar door de 1ste twee finales te winnen al stond ie in de 1ste finale de gehele tijd onder zware druk van Simon. Gelukkig voor hem laat ie zich niet zo snel gek maken en wist zo zijn éérste GP overwinning binnen te halen.
Op Zondag werden de 4wd en de Truck verreden. De Truck werd gewonnen door Simon Reeves uit engeland met een T4. Hij had zich in deze klasse ingeschreven omdat ie nog nooit een klasse had gewonnen op de GP, iets wat ie hiermee recht wilde zetten. Hij werd gevolgd door Chris Long met een X-60 en Bjorn Billino die ook een T4 had.
Uitslag Truck:
1. Simon Reeves
2. Chris Long
3. Bjorn Billino
4. Rene Jespersen
5. Rudy Renaux
6. Robbert Gillig
7. Gaetan Taburiaux
8. Joseph Amato
9. Chris Burgess
Achteraf was het voor Simon niet nodig geweest om deel te nemen aan de Trucks gezien dat ie de 4wd ook overtuigend binnen wist te halen met zijn XX-4, gevolgd door Kevin Lee met een Aero en Craig Harris met een Atomic Carbon S4
Uitslag 4wd:
1. Simon Reeves
2. Kevin Lee
3. Craig Harris
4. Andy Fraser
5. Kim Nielsen
6. Chris Long
7. Matthew Dodd
8. Dan Greenwood
9. Thomas Mikkelson
10. Olivier de Mondfumat
Meteen hierna werd er door veel mensen naar de auto gesprint om op tijd in Italië aan te komen voor het EK.
Ik wil graag iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt om er weer een geweldige GP van te maken, zowel de organisatie als alle rijders.
Verder kwam het bericht dat dit na 18 jaar Liliane’s laatste GP was als time keeper, dus namens alle deelnemers aan de GP, Enorm bedankt…………..
Tekst: Arjan
Terug naar
overzichtspagina |