 |
||
 |
||
|
|
||
 |
||
| Terug
naar overzichtspagina Verslag Euro Indoor Rage - 2009-02-08 Op het weekend van 7 en 8 februari werd door BRCC de club uit Charleroi (B) weer de Euro Indoor Race georganiseerd, dit keer in Charleroi zelf i.p.v. in Laon als het jaar ervoor. De baan was nu ook geheel van kunstgras. Op de vrijdag avond voor de race kon vanaf een uur of 6 getraind worden, maar voor die tijd was al een select groepje bezig met het plaatsen van de jumps om ervoor te zorgen dat de baan wel gewoon te doen was maar dat je voor de snelle rondetijden toch wel even wakker moest zijn. Tijdens de trainingen werden weer de verschillende setups getest maar op het eind kwam bijna iedereen op ongeveer het zelfde verhaal uit. Het merendeel van de rijders was Frans / Waals, maar er was toch ook wel een behoorlijke groep van de BNK rijders aanwezig, en Nathan Ralls uit Engeland was ook aanwezig. Er werden een 7 tal kwalificaties gereden waarvan de beste 2 zouden tellen, de finales zouden allemaal 4 keer verreden worden waarbij de tijden van de beste 3(!) finales bij elkaar werden opgeteld. Er werd gereden in diverse klassen, maar toch waren de 2wd en 4wd de hoofdmoot en waren er van de Trucks en de 1/8 elektro van beide maar 1 heat.
Op de Zaterdag avond was er ook nog een Loterij race, deze zou 7 minuten duren en voor de snelste mensen waren er prijzen te winnen. Je moest hiervoor ingeloot worden en er kwamen ook 3 Nederlanders aan de start te weten Wouter Zwijnenburg, Stefan Mesker en Arjan van de Graaf. Zij reden allen met 2wd’s maar helaas voor hun reden er ook een aantal 4wd’s mee, waaronder Francis Whatelet die zeker met een 4wd zeker een goede kans zou maken. Een ander (letterlijk) groot probleem was dat er ook een 1/8 truggy tussen stond. Deze kon nooit het tempo volgen, maar kan zeer lastig en gevaarlijk zijn om in te halen. Maar ja, we zullen het wel zien. Ongeveer 30 seconden voor de start kwam er nog een ander “klein” detail bij, er moest tegen de normale richting in gereden gaan worden….. ehhhhh slik.…. dan kloppen de jumps ook niet meer, dat wordt een slagveld. Wat zeer waarschijnlijk ook het plan was van deze race. Meteen bij de start gingen de meeste op mach 9 weg op een baan die ze nog niet eerder zo hadden gereden om toch maar in de prijzen te vallen, met alle gevolgen van dien. De enige die snel rond wist te komen in de 1ste minuten was Arjan, die met zijn ervaring deze “nieuwe” baan zo had geleerd met gecontroleerde “panache” weg wist te rijden van de rest. Daar achter hadden de meeste toch echt wel meer problemen om de “nieuwe” baan onder de knie te krijgen. Francis Whatelet had het op een gegeven moment ook wel door en kon nu ook wegkomen van de rest, maar jammer genoeg voor hem was Arjan toch echt al te ver weg. Uiteindelijk wist Arjan te winnen en won daardoor een Laptop (met Belgisch toetsenbord…. Buh…) en Francis werd 2de en won daarmee een nieuwe Hot Bodies D4. Wouter Zwijnenburg wist zich een nieuwe Hipech servo te bemachtigen en Stefan Mesker ging met een “Mikovic” piantjob naar huis.
In de D-finale was het Cooper die overtuigend wist te winnen met zijn nieuwe X-6, hij was allemaal nog niet helemaal gewend aan de andere auto, maar met wat hulp van anderen ging het uiteindelijk goed. In de C-finale was het Nicolas Hammerton die wist te winnen. Bij de B-finale was het halve BNK veld terug te vinden. Wouter Zwijnenburg bleef hangen op de laatste plaats, Willem-Jan Keyaets strandde op de 9de plaats. Verder naar voren stond Jorg de Houwer, hij werd 3de. Maar ja wat wil je, ’t is de oude auto van Matt Dodd, die wil wel. Daarvoor vonden we ook Erik Michiels terug. De winnaar van de finale was Steven Verelst, Hij was verreweg de snelste en had zeker in de A goed kunnen meekomen. Zeker na het advies om te remmen net na de jumps. Maar ja als Arjan zegt dat je moet remmen, dan is het toch wel serieus. De A-finale was een strijd tussen Bruno en Stefan, daarachter kwam dan Nathan en daar achter was het een strijd tussen de rest. ’t Was een hevige strijd, waarna er bij de Nederlanders en de Vlamingen maar besloten samen te werken om een bepaald “kwaad” tegen te gaan, en zo te zorgen voor een “veilige werkomgeving”. Maar het is zeer jammer dat er door de wedstrijdleiding niet beter werd opgelet om dit soort zaken tegen te gaan, want sommige vlogen er echt soms te grof in. Uiteindelijk hadden zowel Bruno als Stefan 2 finales gewonnen maar de uiteindelijke overwinning ging naar Stefan omdat hij een betere totaal tijd had. Waarmee hij een duidelijk visite kaartje afgaf aan de rest van het veld. 3de werd Nathan gevolgd door Wartelle en Arjan. Simon Bettens werd toch nog 6de ondanks vele tegenslagen. In de 4wd ging het in de A-finale maar om 1 man, Nathan Ralls. Daar kwam niemand aan, zeker omdat het daarachter een slagveld was om aan de voorste posities te komen. Uiteindelijk werd Wartelle 2de en Simon Bettens 3de.
|
||
Op de Zaterdag was het bij de 2wd elvo die met zijn X-6 in de 1ste paar heats het tempo aangaf door ver voor de rest uit de rijden, maar daarachter een man of 15 á 17 die op een A-finale tempo konden tijden. Maar Stefan Mesker kreeg de baan ook steeds meer onder de knie en ook Nathan Ralls zette er een tandje bij. In de 4wd was het Nathan Ralls die het tempo aangaf, gevolgd door mannen als Sebastian Wartelle en Frederic Pain. Bij dit groepje kwam ook Simon Bettens voor, zeer knap, zeker gezien het feit dat hij in de “brandhout” heat stond. 
Op de Zondag werden de laatste kwalificatie runs gereden, en bij de 2wd had Stefan, nu hij weer de normale kant op mocht rijden, het gat gedicht naar Bruno. Sterker nog hij ging net even iets sneller. Voor de pole af te pakken was het te laat, maar het beloofde veel goeds voor in de finales. Bij de 4wd stond Nathan verdient op het voorste perceeltje gevolgd door Wartelle en Pain.
1 MESKER STEFAN 53 15:26.964 A S 
1 RALLS NATHAN 54 15:31.493 A S 