Op het weekend van 4 en 5 juli was het eindelijk zover, de GP van Kampenhout. Voor velen toch wel één van de hoogtepunten op de kalender. Natuurlijk was de top uit het BNK vertegenwoordigd en waren er een groot aantal toprijders uit het buitenland. In de dagen voor de GP werd er veel getraind, maar er was ook veel tijd om lekker even bij te kletsen met mensen die je een paar maanden of zelfs heel het jaar al niet meer had gezien. Hoewel de temperaturen erg hoog waren, waren het toch voornamelijk de rijders en niet het meteriaal dat moeite had met deze temperaturen.

Op zaterdag werd zoals gebruikelijk gestart met de 2wd klasse. Het aantal deelnemers was gelimiteerd tot 80, maar gezien het talent dat ertussen zat was het wel gewoon dringen voor een plaatsje in een mooie finale. De strijd voor de TQ is eigenlijk de hele dag niet spannend geweest, Simon Bettens wist mooi de boel te controleren en liet zich vooral niet gek maken en deed gewoon zijn ding, namelijk hard gaan. Daar achter was het allemaal wel behoorlijk close wat alvast veel spannende finales beloofde.

In de H-finale wist Barry Weldon af te rekenen met Gijs van der Pasch om zo de overwinning op te eisen. Sacha Martineau zat ook in deze finale.

De G-finale werd met groot gemak gewonnen door Jean-Christophe Repior, daar achter was het wel een flinke bende waar uiteindelijk Cyrille Glatigny de 2de plaats uit wist te slepen. Romuald Latini en Jamaï vonden we hier ook ergens halverwege het slachtveld.

In de F-finale vonden we de gemuteerde CAT van Stephane Peeters terug. Normaal gezien zijn deze dingen op 4 wielen aangedreven maar voor de gelegenheid was Stephane “even wat onderdelen vergeten” om zo toch met deze auto tussen de 2wd’s te mogen spelen. 1 finale wist hij hiermee te winnen maar daarna was het toch echt wel over. De andere 2 finales werden gewonnen door David Moysan. Hoewel Jeroen Quirijns niet 1 keer verder is gekomen dan een 3e plaats werd hij toch 2de in de finale omdat de rest er zo’n zooitje van had gemaakt dat er eigenlijk niemand anders was met 2 mooie resultaten. Jean Michel Risser en Jeroen Andernach hadden toch ook wel een knappe prestatie neergezet door het tot deze finale te schoppen.

In de E-finale had Frederic Pain alle mogelijke moeite om Axel Kleingeld van zich af te houden maar op basis van een iets snellere tijd wist hij met een dikke 0,6 seconde Axel te kloppen voor de overwinning in deze finale. Ook Patrick van Laer deed behoorlijk mee en werd knap 3de. In de E zaten verder ook nog mannen als Ronald Joostema, Damien van Mons en Gaetan Tuburiaux.

Wouter Zwijnenburg had er in de D-finale geen zin in om het spannend te laten lijken door gewoon alle finales dik te winnen. Jonathan Clark, Jan Beks en Rudy Renaux zaten ook in deze finale.

Tom van Drunen baalde als een stekker dat hij op een haar na de B finale had gemist. Maar ja dan maar even er goed voor gaan staan en ervoor zorgen dat je dan de C-finale wint, en dat deed hij netjes. Erik Michiels en Frederic Munoz zaten ook in deze finale. Tom Raymakers was ook fanatiek bezig geweest om zover mogelijk te komen en wist zich ook zeer knap tot dit selecte groepje te knokken. Arjan van de Graaf is normaal wel een redelijk zekere factor om de B te halen, maar dit lukte hem dit jaar niet. Hij strandde in de C. Maar dat was een stuk verder als de meeste, inclusief hijzelf, hadden verwacht. Gezien het feit dat hij met een RC10 reed. Toch een auto van inmiddels een kleine 20 jaar oud. In de finales had hij het wel erg zwaar, maar ja wat wil je?  Niemand gaat zich zonder slag of stoot in laten halen door een auto die ouder is dan menig deelnemer.

Dan Greenwood had de eer om de “BQ hat” te mogen dragen, een zware last. Zeker gezien het feit dat men zelfs zover was gegaan door een compleet chassis aan het ding vast te plakken. Maar dit alles weerhield hem niet om Richard Lowe af te troeven in toch wel zeer vermakelijke finales. Steven Verelst was erg goed bezig om de B te halen. Iets wat met zijn geringe ervaring toch wel een zeer knappe prestatie is. In deze finale zaten verder ook nog kanonnen als Tom van Echelpoel, Matthew Collins, Andy Griffiths Chris Long en Frederic van Eylen, die vorig jaar nog de A wist te behalen.

Lars Alex Jensen uit Denemarken wist dit jaar wel gewoon weer de A-finale te halen maar kon geen potten breken en werd 10e met zijn B4. Dit zelfde geldt eigenlijk ook voor Kim Nielsen, hij werd vorig jaar zeer knap 3de in de regen maar bij droog weer kwam hij “slechts” tot een 9e plaats. Graig Harris strandde met zijn X6 op een nette 8e plaats. Tom Cockerill was goed onderweg op het laatst van de kwalificaties, maar wilde in de finales te graag naar voren waarvoor hij werd beloond met een 7e plaats. Jerome Renaux rijdt normaal op asfalt met van die autootjes die herrie maken maar dit ging hem toch ook wel goed af. Hij wist een nette 6e plaats op te eisen. Simon Reeves is eigenlijk meer een 4wd man, maar dat weerhield hem niet om als 5de te finishen met zijn Losi. Matthew White was zeer snel, maar maakte ook zeer veel fouten. Nadeel is altijd met hem dat als hij een fout maakt dat dan opeens alles wat beweegt een doelwit wordt. Hij is hiermee misschien wel 4de is geworden maar waarschijnlijk heeft hem dat weinig vrienden opgeleverd. Stefan Mestker heeft geknokt voor wat hij waard was en zette daarmee zijn X6 op een knappe 3de plaats. Waarmee hij het resultaat voor beste Nederlander op de GP ook dit jaar weer wat hoger heeft bijgesteld. Wouter Wynen kwam met zijn B4 net te kort voor Simon, maar wist er voor hem het maximaal haalbare uit te halen, een zeer knappe 2de plaats. Iets wat in dit startveld zeker geen kattenpis is. Vorig jaar zat hij er al heel dicht bij maar dit jaar was Simon Bettens, met zijn B4, gewoon simpelweg een slag beter dan de rest. Hij had iedere finale een ronde nodig om op stoom te komen maar daarna was het dan toch echt wel voorbij. Waardoor hij terecht de GP wist te winnen.

Voor de Zondag stonden de 4wd en de truck op het programma, en er stond ook nog iets anders op het programma: regen. We wisten alleen niet exact wanneer, maar waarschijnlijk ergens na de middag. Gelukkig maar want dat zou inhouden dat alle kwalificaties op het droog zouden worden verreden. Dit klopte ook en de eerste druppels vielen pas tijdens de 2de run van de D-finale 4wd ergens rond een uur of 4. Dit waren gelukkig maar een paar druppels, dus we dachten even er goed vanaf te komen. Maar een paar minuten later brak de pleuris wel uit en werd er driftig gezocht naar de Ballistic banden. Na een pauze van een half uurtje om alles weer enigszins rijdbaar te maken ging alles weer verder maar dan wel op het nat.

De Truck werd gedomineerd door Tom Cockerill met zijn X-60, maar ja hij concentreerde zich dan ook op deze klasse om zo toch een overwinning te kunnen pakken. En dat deed hij dan ook netjes. De 1ste 2 finales wist hij ruim te winnen en kon zo voorkomen dat hij nog moest rijden in de 3de finale die in het nat verreden werd. Voor de toeschouwers was het wel zeer vermakelijk omdat er geen regenbanden bestaan voor trucks op nat tapijt. Hierdoor waren er toch wel wat interessante bandencombinaties te zien, want echt niemand reed met dezelfde banden. Uiteindelijk had Richard Lowe het beste gegokt en wist zo de laatste finale te winnen en zo de 2de plaats op te eisen voor Simon Reeves.

In de 4wd was de F-finale voor Simon Larkin die ook de 1ste 2 finales op het droog wist te winnen.

Bij de E-finale moest Barry Weldon nog wel de beslissende 3de finale rijden in het nat om zijn overwinning op te eisen. Dit deed hij door Nicolas Risser te verslaan.

Axel Kleingeld wist de D te behalen en werd daar mooi 5e. Nielsen Torben won deze finale. Ajit Steyns en Jean Michel Risser wisten ook knap deze finale te halen

Stephane Peeters had meer geluk met een CAT die daadwerkelijk was aangedreven op al de 4 de wielen en wist de C-finale te winnen. Hij zat in deze finale met mede CAT genoten Wouter Zwijnenburg en Jonathan Clark van Atomic Carbon.

Net als Dan Greenwood bij de 2wd wist ook Andy Griffiths zijn BQ positie vast te houden, mensen als Stefan Mesker, Robert Rasey, Frederic Pain en Frederic Munoz zaten ook in deze finale.

Lars Alex Jensen wist ook vandaag de A-finale te bereiken met zijn Yokomo, met hetzelfde resultaat als de dag ervoor. Chris Long wist ook netjes de A te halen met zijn CAT en sloot de dag af met een 9e plaats. Thomas Mikkelson werd 8e, net achter Matthew White die met zijn CAT als een kogel ging in het droog maar door de 2 natte finales viel hij terug naar plaats 7. Craig Harris was zeer constant door iedere finale 5e te worden, waamee hij uiteindelijk 6e werd. Olivier de Montfumat werd zeer knap 5e, net achter Simon Bettens die 4e werd met zijn XX-4. Ook hier was hij weer erg snel, kleine foutjes weerhielden hem van een podium, maar zijn weekend kon toch al niet meet stuk. Uiteindelijk werd XX-4 goeroe Simon Reeves 3de net achter Kim Nielsen eveneens met een XX-4. Maar Richard Lowe was vooral in het natte weer heer en meester en wist met zijn BJ4x4 deze GP op zijn naam te zetten.

Allemaal, zowel organisatie als rijders, hartelijk bedankt voor een hele mooie GP en maar weer op naar volgend jaar als we een plaatsje kunnen bemachtigen...

Tekst: Arjan

Terug naar overzichtspagina