Interview pits deel 1	Interview pits deel 2	Interview A finalisten 2WD

Het BNK in kampenhout was vroeg in het seizoen gepland omdat er zelfs met slecht weer dan nog goed gereden kon worden. Maar gelukkig hadden we geen  regenjassen nodig, zonnecrème daarentegen was aan te raden! De raceleiding lag wederom in de capabele handen van Liliane en Willy Heremans, waardoor de race ook zeker weten soepel zou verlopen.

Op de zaterdag werd al besloten om wegens de drukte - 91 inschrijvingen - de kwalificatieduur te wijzigen naar 5 min ipv de gebruikelijke 6 minuten. Dit zal overigens nu ook gebeuren op de andere nog volgende races voor het BNK.

Bij de 4wd was Erik Michiels dominant met zijn Durango, maar daar achter was het allemaal redelijk close. Dus later op de dag zouden mooie finales moeten gaan volgen. Grootste verassing in de A-finale was Theo van Laer van Hobby Car Shop. Theo had net genoeg gedaan om Jean Michel Risser naar de BQ te verwijzen, en zo zelf een plaatsje in de A-finale te kunnen reserveren.

Bij de 2wd had Wouter Wijnen het eigenlijk alleen maar moeilijk met zichzelf in de 1ste heat. Hierdoor was Stefan Mesker in deze run sneller, maar daarna was het toch echt wel over. Hierdoor pakte Wouter terecht de TQ voor Stefan Mesker en Bruno Heremans. Steven Verelst was ook zeer sterk bezig en zorgde er toch wel voor dat Bruno het warm kreeg. Maar hij moest uiteindelijk genoegen nemen met nummer 4.

De D-finale viel ten prooi aan Harrie Coenen, in de 1ste finale legde de Durango het af tegen het hekwerk. Maar in de andere 2 finales wist hij genoeg te doen om Pieter de Sutter te verslaan.

In de C-finale was het Nicolas Bruyere die echt wel te sterk was voor de rest, hij kwam nota bene vanaf plaats 10. Kris Lathouders wist wel af te rekenen met Roel van Drunen om de 2de plaats op te eisen.

De B-finale was zoals het hoorde, een mooi spektakel. Er zaten toch wel een aantal mensen die toch iedere keer een minuut of 8 later hadden willen starten, en nu toch even iets wilde laten zien. Rudi Neeckx stond op plekkie 10 in de finale maar ging er vol voor. Dit was wel nodig ook, want Frederic Munoz stond op plaats 8 en had eigenlijk exact dezelfde gedachte. Dit leverde een mooie show op voor de mensen langs de kant, maar uit eindelijk was het Rudi die de overwinning pakte..

Nou de trend was toch wel gezet. Dus Theo was nu eigenlijk wel verplicht door ook vanaf plaats 10 te winnen….. ehhh… ok misschien toch maar niet. Maar sowieso een top prestatie van Theo door überhaupt de a-finale te halen. Erik Michiels was echt oppermachtig en won eigenlijk iedere finale met minimaal een seconde of 15 op nummer 2. Wat dus betekent dat hij meer dan een seconde per ronde uitliep. Steven Stappaerts werd knap 2de, gevolgd door Wesley van Helmond die ook weer lekker bezig was door vanaf plaats 8 toch nog mooi de 3de plaats op de eisen.

Finales 2wd

De F-finale werd glorieus gewonnen door Jeroen Vanneste, en in de E-finale was het Jerry Verhulst die vanaf plaats 1 wist te winnen.

In de D-finale was het Thaisa van den Bossche die de rest duidelijk de baas was door 2 finales te winnen. Vader Dirk zat ook in deze finale en kwam tot plaats 4.

In de C-finale zaten toch al wat mensen die behoorlijk snel waren, maar niemand kon tippen aan George Spitteler. Plaats 2 en 3 was een ex aequo tussen Jean Francois Renard en Nicolas Risser, maar uiteindelijk pakte Jean Francois de 2de plaats omdat hij één van de finales had gewonnen toen George pech had.

Joffery Persijn had zeer knap de BQ weten te pakken, maar moest het in de finales door pech toch afleggen. Iemand anders die we hier niet hadden verwacht was Tom van Echelpoel. Normaal reserveert hij plaats 4 in de a-finale, maar door een gebroken knie had hij van tevoren niet getraind, en rijden vanuit een rolstoel is ook geen voordeel zullen we maar zeggen. Toch liet hij een aantal mooie dingen zien, waaronder een zeer spectaculaire inhaal poging waarbij hij een complete 360 spin maakte zonder tijd te verliezen. Gelukkig voor hem belandde hij uiteindelijk ook op de 3de plaats. Dat was ook het doel, overal eindigen behalve op plaats 4.
Plaats 1 en 2 ging tussen Tom van Drunen en Wouter Zwijnenburg. Tom had de dag ervoor voor het eerst gereden met zijn nieuwe X6 en dat het beviel liet hij dan ook zien tijdens de finales. Na de 3de finale hadden zowel Tom als Wouter een 1e en een 2e plaats dus werd er gekeken naar de tijden waaruit bleek dat Tom dik had gewonnen met 0,002s voorsprong.

Naast de mensen die we inmiddels al redelijk gewend zijn om in een A-finale tegen te komen kwamen we ook 2 nieuwe gezichten tegen. Als 10e stond Rudi Renaux op de grid met zijn X6 en hij was terecht dolblij met deze prestatie. De andere verrassing op plaats 9 was een nog wel iets grotere. John Debaquer had de enige auto in de finale met de motor nog achter de achteras. In Charleroi stond hij nog in de C-finale, maar hier mocht hij meedoen met de “grote jongens”. Ok, ze bleven beide steken op plaats 9 en 10 maar toch een degelijke prestatie van beide. Willem-Jan Keyaarts is sinds zijn overstap naar Team Fluffy Bum alleen maar smaller ehhh… sneller geworden en dat bewees hij door naar een nette 8e plaats te rijden. Steven Verelst had uitzicht op een 4de plaats of misschien wel een podium, maar pech en “iets te graag willen” hielden hem vast op plaats 7, net één plaatsje achter een sterk rijdende Frederic van Eylen. Jorg de Houwer liet zich niet gek maken en reed zijn eigen tempo en ontweek alle confrontaties. Deze tactiek bracht hem tot een respectabele plaats 5. Arjan van de Graaf was niet super snel, ook niet super constant, maar was wel iedere keer overal op het juiste moment. Hierdoor nam hij het plekkie in van Tom van Echelpoel, namelijk plaats 4.
Daarvoor was het wel gewoon het gebruikelijke drietal van Wouter Wijnen, Bruno Heremans en Stefan Mesker. Waarbij Wouter met zijn CR2 toch wel weer net een maatje te groot was voor de beide X6 rijders. Hij won iedere keer maar met 2 of 3 seconden voorsprong, maar dat was iedere keer wel genoeg.

Wouter heeft met deze overwinning en die uit Charleroi vast een mooi fundament neergelegd voor de BNK titel in 2010. Op naar de klei banen……

Tekst: Arjan

Terug naar overzichtspagina