In het weekend van 5 en 6 maart was het weer zover: het begin van een nieuw BNK seizoen. Hoewel je tegenwoordig gewoon heel de winter kan blijven rijden op diverse locaties blijven BNK’s toch een apart verhaal. Zoals tegenwoordig redelijk traditie is, werd het kampioenschap geopend in Charleroi bij de club BRCC. Tijdens de EIR hadden ze al laten zien dat ze een goede race kunnen wegzetten, en dat zou ook nodig zijn ook om er op zondag even 100 deelnemers door te kunnen jagen.

Bij de 4wd waren het de bekende namen vooraan. Gonzo en Bart van Echelpoel reden zeer sterk mee, maar helemaal vooraan waren het Sebastian Wartelle en Raphael Robert die toch net iets sneller waren.

Bij de 2wd is het de nieuwere generatie die het de gevestigde order steeds moeilijker gaat maken. Ook hier zagen we op het voorste perceeltje Sebastian Wartelle staan. Nou ja, zijn Cougar dan tenminste. Daarachter was het Losi’s nieuwste aanwinst Wesley van Helmond. Andere noemenswaardige mensen in de A-finale waren Gonzo, Chambrant en John Debaquer. Naast natuurlijk de “usual suspects” als b.v. Wouter Wijnen en Stefan Mesker. O’ja ook 2 noemenswaardige mensen die ontbraken in de A-finale. Namelijk Elvo, die net wat Lunsford onderdelen had laten installeren nadat een eigen ontwerp van een “free floating” ophanging voor zijn been toch minder goed was bevallen als gehoopt. De andere vermiste was Nicolas Risser die na technische problemen in Q2, het af moest maken in Q3 maar de spanning was net te hoog wat resulteerde in een D-finale.

De D-finale van de 4wd was voor Michel de Noul die overtuigend 2 finales wist te winnen.

Bij de C-finale was het hoofd van de wedstrijdleiding, namelijk Jean Paul Voumard zo vriendelijk om de rest te laten strijden voor de overwinning, door op halve snelheid de finales af te leggen. Terwijl iedereen natuurlijk weet dat hij eigenlijk iedereen een keer of 2 had kunnen dubbelen als hij dat had gewild. Geatan Taburiaux nam deze gift met beide handen aan door alle 3 de finales te winnen.

In de B-finale vonden we Chris van der Hagen terug, op zich geen slecht resultaat gezien dat hij met een 2wd reed. Maar tijdens de finales is dat lastig om daarmee te vechten voor positie, daardoor kwam hij niet verder als de 8e plaats. Andere bekenden in deze finale waren o.a. Michel Meclot, Jan Nijs, Kris Lathouders, Stephane Peeters en Theo van Laer. Maar zij allen moesten uiteindelijk toegeven dat Johnny Velkeneers in deze finale toch echt de sterkste was.

In de A-finale was het toch echt een gevecht tussen Wartelle en Robert die beide met Durango’s reden. Daarachter dacht Gonzo alles redelijk onder controle te hebben, maar die had even geen rekening gehouden met Bart die nog 1 keertje alles uit de Tamiya wilde gaan halen. Uiteindelijk was het Robert die wist te winnen voor Wartelle en Bart die door een zeer goede laatste finale toch nog een “zekere” 3de plaats van Gonzo wist af te snoepen. Misschien wel de meest indrukwekkende was wielmoeren specialist Rudi Neeckx die zonder trainen zijn Tamiya in de A-finale wist te krijgen en daar een nette 8e plaats uitweg wist te slepen.

Bij de 2wd was het met 60 deelnemers dringen voor een plaatsje in de hogere finales. De F-finale werd gewonnen door Quenten Syr die in deze finale wist af te rekenen met o.a. Michel Meclot en Kurt Debacquer ( de vader van…).

In de E-finale vonden we Dominique van Helmond terug, die toch stiekem behoorlijk begint te rijden. Kijken hoe lang het duurt voordat de helmond bros op een BNK een “ééntweetje” weten te pakken. De finale werd overigens gewonnen door Stijn van Mechelen, die misschien niet de snelste in de finale was, maar wel het minste fouten wist te maken.

Door wat (?) pech in de kwalificaties vonden we in de D finale iemand terug die we hadden verwacht in de top-3 van de A-finale en misschien zelfs wel als winnaar. Het ging natuurlijk om Nicolas Risser en hij deed gelukkig wel zijn taak door het hele veld iedere keer op een rondje of 2 te zetten. Tom van Drunen zat ook in deze finale, waarmee dat ie toch nog een behoorlijk aantal mensen wist in te pakken die al wat meer test kilometers hadden staan op deze baan. Andere bekende namen in deze finale waren Jeroen Quirijns die na een jaar eindelijk zijn nieuwe auto toch maar eens klaar had en Michiel Slegers die na een paar jaar weer terug is bij de speelgoed autokes. Willy Heremans was ook van de partij en behaalde een respectabele 37e plaats in dit toch wel zware veld, maar ook hij moest onderdoen voor Thaisa die hier zomaar eventjes 3e in de D finale werd.

Jan Beks was ook op zondag ochtend pas aangekomen en wist zijn B4 heel netjes in de C-finale te krijgen. De finale ging overigens naar Stijn Coomans die wel een zware strijd aan moest met Martin Vierin en Benoit van Overveld om de beker mee naar huis te mogen nemen.

De B-finale was gevuld met mensen die ook niet in de A zouden misstaan, mensen zoals o.a. Tom van Echelpoel, Frederic van Eylen, Rudi Renaux en Nik Weyers. Deze finale werd gewonnen door Tom van Echelpoel die de lijn om nooit meer 4de te worden dus goed doorzet.

Met de kwalificaties was de grootste verrassing Wesley van Helmond. Dat hij het juiste DNA aan boord heeft, wisten we inmiddels al, maar vooral dat hij volwassen reed was mooi om te zien. Zoals al eerder gemeld was dit niet onopgemerkt gebleven want inmiddels is hij door ene m’neer Bloomfield zelve ingelijfd om met de 22 te gaan rijden. Helaas was die hier nog niet binnen, maar de oude XXX van papa voldeed boven verwachting. Dat bleek wel door een hele mooie 2de plaats op de grid in de A finale. Helaas moest hij het in de finales toch afleggen tegen de c.a. 231 jaar ervaring die Wartelle heeft. Wartelle wist dus uiteindelijk de race te winnen met zijn Cougar, voor Wouter Wijnen die alvast de eerste punten pakte op de naaste concurrentie. Waar Wesley de verassing van de kwalificaties was, mocht Chambrant deze rol vervullen in de finales door er een mooie 3de plaats uit te slepen met zijn X6. Wesley had wat probleempjes maar wist toch de dag af te sluiten met een mooie 4de plaats. Verder noteren we nog een mooie 6e plaats voor John Debacquer in zijn 2e bnk seizoen, en een 8e plaats voor Giovanni Verbrughe die normaalgezien met 1/5e wagens rondrijdt.

Het volgende BNK zal zijn op de vernieuwde baan van Kampenhout. Afwachten welke generatie racers daar zal domineren!

Tekst: Arjan

Terug naar overzichtspagina